Magazyn
Klient jako najważniejsze aktywo przedsiębiorstwa
Andrzej SzablewskiCzęść autorów wywodzi kapitał klientów z kapitału intelektualnego20. Uwzględniają wówczas w szeroko pojętym kapitale klientów: markę, samych klientów, ich lojalność, nazwę przedsiębiorstwa, kanały dystrybucji, współpracę gospodarczą, porozumienia licencyjne, życzliwe kontrakty, porozumienia franchisingu21. Zwolennicy opisowego ujęcia kategorii kapitału klienta wywodzą ją z kategorii kapitału intelektualnego, na który składają się: kapitał organizacyjny, kapitał ludzki i kapitał relacji z klientem.
Przeciwstawiając znaczenie kapitału finansowego kapitałowi intelektualnemu, formułowany jest pogląd, zgodnie z którym: "kapitał finansowy (chociaż konieczny) jest jedynie czynnikiem ułatwiającym rozpoczęcie procesu tworzenia wartości w przedsiębiorstwie (...); im bardziej wartość przedsiębiorstwa wypływa z jego kapitału intelektualnego, w przeciwieństwie do kapitału finansowego, tym bardziej przedsiębiorstwo zbliża się do gospodarki wiedzy"22 . Kapitał klienta, choć pierwotnie ujmowany szeroko jako obejmujący wszystkie relacje z klientami (w tym z konsumentami, dostawcami, partnerami, inwestorami itd.)23 coraz powszechniej traktowany jest jako odrębna i samodzielna kategoria kapitału bezpośrednio związanego z rynkiem i relacjami oraz więziami z klientem24. M. Capiga snując rozważania dotyczące specyfiki kapitału klienta banku, określa go jako "relacje banku z klientami, które prowadzą do wytworzenia wartości dla klienta oraz wartości klienta dla banku"25. Trafnie podkreśla, że kapitału klienta - jako zasobu - nie można nabyć (jak innego zasobu przedsiębiorstwa, np. rzeczowego, ludzkiego), lecz trzeba go pozyskiwać i nim zarządzać.
Ujęcie ilościowe kładzie akcent na definicję kapitału klienta, która umożliwia jego szacowanie, a zarazem odróżnia od pojęcia wartości klienta. Nie ma jeszcze w literaturze powszechnie zaaprobowanej definicji kapitału klienta.
Zwolennicy ujęć opisowych wywodzą je z kategorii relacji z klientem. Wg Kotlera: "Kapitał klienta jest to suma dyskontowanych długookresowych wartości wszystkich klientów firmy". Oznaczałoby to klientów dotychczasowych, lecz nie wyjaśnia przy tym, co oznaczają wartości długookresowe. Z kolei inni wskazują na trzy czynniki zwiększające kapitał klienta: "kapitał wartości klienta, kapitał marki i kapitał relacji". Taki sposób podejścia do kapitału klienta tworzy z jednej strony warunki do zintegrowanego podejścia zarządzania wartością klienta, budowania kapitału marki i kapitału relacji z klientem, z drugiej strony w istocie ogranicza możliwości szacowania kapitału klienta.
Kapitał klienta dotyczy dotychczasowych klientów (jako rezultat efektywności strategii inwestycji marketingowych) oraz potencjalnych klientów i sprzedaży dodatkowej (jako rezultat przeszłych, obecnych i przyszłych strategii marketingowych.
Natomiast wartość klienta stanowi finansową miarę kapitału klienta; jest szacunkiem zysku / przepływów pieniężnych generowanych (z określonym prawdopodobieństwem) przez klientów dotychczasowych, potencjalnych oraz sprzedaż dodatkową.
Blattberg, Getz i Thomas definiują zarządzanie kapitałem klienta jako: "dynamiczny, zintegrowany system marketingowy wykorzystujący techniki wyceny finansowej oraz dane na temat klientów w celu optymalizacji ich pozyskiwania i utrzymywania oraz sprzedawania im dodatkowych produktów, a także maksymalizujący wartość, jaką dla firmy przedstawiają relacje z klientem w całym ich cyklu życia".Definicja ta akcentuje trzy elementy:
A/ zarządzanie kapitałem klienta opiera się na wykorzystaniu systemu marketingowego z technikami finansowymi oraz danymi dotyczącymi klientów;
B/ celem zarządzania jest optymalizacja pozyskiwania klientów, ich utrzymywanie oraz sprzedawanie im dodatkowych produktów; a także
C/ maksymalizacja wartości relacji z klientem w całym okresie jego życia.
Przesuwaniu się punktu ciężkości w koncepcjach i praktyce zarządzania firmami - ku klientowi - niezależnie od sektora, wielkości czy własności sprzyjają: l poszukiwanie najbardziej aktualnych, trwałych i długoterminowych źródeł wartości firmy dla akcjonariuszy oraz jej przewagi konkurencyjnej, l nowe technologie, których zastosowanie umożliwia precyzyjną analizę wartości i rentowności wszystkich klientów.
Oto osiem imperatywów organizacji firmy ukierunkowanej na zarządzanie kapitałem klienta wg Blattberga: Getza i Thomasa:
1. Znać klientów.
2. Mierzyć wartość kapitału każdego klienta.
3. Zarządzać pozyskiwaniem klientów.
4. Zarządzać utrzymywaniem klientów.
5. Zarządzać sprzedażą dodatkową.
6. Równoważyć pozyskiwanie klienta, utrzymywanie go i sprzedaż dodatkową.
7. Zarządzać portfelami klientów.
8. Dostosować kompozycję marketingową do indywidualnego klienta.
Ukierunkowanie zarządzania na klienta zmienia cele i sposób działania marketingu. Oznacza przechodzenie od strategii zarządzania produktami do zarządzania klientami w całym okresie ich życia wraz z podporządkowaniem strategii budowy marki oraz rozwoju produktów ich wpływowi na podnoszenie kapitału klienta. Zwiększa to trafność i rentowność podejmowanych inwestycji marketingowych, zwłaszcza w zakresie pozyskiwania, utrzymywania i sprzedaży dodatkowej, optymalizując zarazem poziom z punktu widzenia dostosowywania go do zmian zachodzących w cyklu życia relacji z klientem.
Wzrasta znaczenie marketingu partnerskiego. Obszar dociekań rachunkowości zarządczej pogłębia organizację pracy firmy i jej strukturę organizacyjną oraz priorytety. Oznacza bowiem przeformułowanie dotychczasowych procesów i procedur działania, alokacji zasobów (intelektualnych, finansowych, czasu), a także mierników i priorytetów w podejmowanych działaniach i inicjatywach.
Optymalne wykorzystanie zasobów, wyższa trafność i precyzja podejmowanych decyzji marketingowych - to wszystko prowadzi do wyższej finansowej rentowności marketingu, a w konsekwencji wzrostu do wartości dla akcjonariuszy.
Dr Andrzej Sablewski jest wykładowcą SGH, od 1999 r. kierownikiem Stduium podyplomowego Zarządzania Wartością Firmy.
1 "Metody wyceny spółki. Perspektywa klienta i inwestora" (red. M. Panfil, A. Szablewski) Poltext, 2006, s. 57-80.
2 Drucker, P.F.: "Myśli przewodnie DRUCKERA", MT Biznes, 2002, s. 40.
3 tamże, s. 46.
4 Lake, N.: "Planowanie strategiczne w firmie", HELION s. 32.
5 tamże, s. 32.
6 Kotler, P.: "Marketing", REBIS Sp. z o.o., 2005, s. 70.
7 Dobiegała-Korona, B.; Doligarski, T.; Korona, B.: "Konkurowanie o klienta e - marketingiem", Difin, 2004, s.16.
8 Walton, S.; Huey, J.: "Sam Walton: Made in America, New York, Doubleday", 1992, s. 183 i 233, za: Collins, J.C.; Porras, J.I.: op. cit., s. 90.
9 zob. Johnson, R.W.: "Try Reality", 1935, za: Collons, J.C.; Porras, J.I.: op. cit., s. 76.
10 zob. Collins, J.C.; Porras, J.I.: op. cit., s. 75.
11 tamże, s. 70.
12 Kotler, P.: "Marketing", REBIS Sp. z o.o., 2005, s. 59-60.
13 Blattber, R.C.; Getz, G.; Thomas, J.S.: "Klient jako kapitał. Budowa cennego majątku relacji z klientem i zarządzania nim", MT Biznes sp. z o.o., 2004, s. 2-25.
14 McGrath, R.G.; MacMillan, I.C.: "Mistrzowie rynku. 40 strategicznych ruchów, które przyniosą szybki wzrost twojej firmie", HELION, 2005, s. 26 i dalsze.
15 tamże, s. 33.
16 Kaplan, R.S.; Norton, D.P.: "STRATEGY MAPS", Harvard Business School Press, Boston, Massachusetts, 2004.
17 Kaplan, R.S.: "(r)Ewolucja Balanced Scorecard: Budowanie organizacji skupionej na strategii" konferencja IIR, 9.02.2005 r.
18 zob. Slywotzky, A.J.; Morrison, D.J.; Andalman, B.: "Strefa zysku", PWE,2000.
19 Kaplan, R.S.: tamże.
20 Gutrie, J.: "The Management, Measurement and the Reporting of Intellectual Capital", w: "Journal of Intellectual Capita", 2000, nr 1, za: Dudycz, T.: "Zarządzanie wartością przedsiębiorstwa", PWE 2005, s. 214.
21 zob. Dudycz, T.: op. cit., s. 214.
22 Bratnicki, M.; Strużyna, J. (red.)": Przedsiębiorczość i kapitał intelektualny", Akademia Ekonomiczna, Katowice 2001, s. 87.
23 Zob. m.in. Ross, J.: "Measuring Your Company's Intellectual Performance", w: "Long Range Planning", 1997.
24 Dobija, D.: "Pomiar i sprawozdawczość kapitału intelektualnego przedsiębiorstwa", Wydawnictwo WSPiZ im. L. Koźmińskiego, 2003, s. 11.
25 Capiga, M.: "Kapitał klienta banku", TWIGGER,2005, s. 24.
Komentarze
Redakcja CEO nie ponosi odpowiedzialności za wypowiedzi Internautów opublikowane na stronach serwisu oraz zastrzega sobie prawo do redagowania, skracania bądź usuwania komentarzy zawierających treści zabronione przez prawo, uznawane za obraźliwie lub naruszające zasady współżycia społecznego. Osoby zamieszczające wypowiedzi naruszające prawo lub prawem chronione dobra osób trzecich mogą ponieść z tego tytułu odpowiedzialność karną lub cywilną.
- Liczba zatwierdzonych komentarzy (1) |
- dodaj komentarz |
- zobacz wszystkie
~Gość
- ocena: brak oceny
- IP: 83.21.23.201
- 20-04-2008, 23:43
Klient
Najnowsze | Na ten temat | Najpopularniejsze
- Wewnętrzna potrzeba audytu (Listopad 2009)Czy warto rozpatrywać audyt wewnętrzny, skoro w okresie spowolnienia gospodarczego nie brakuje innych wyzwań stojących przed władzami spółek? Czy grupowy audyt wewnętrzny znaczy to samo dla zarządu spółki-matki i spółek-córek? Czy warto w niego inwestować?
- Innowacyjne wsparcie (Listopad 2009)
- Odbudowa zespołów (Listopad 2009)
- W poszukiwaniu najlepszego pracownika (Listopad 2009)
- Wiedza a gospodarka (Listopad 2009)
Nowe wydanie













© Copyright 2010