Magazyn Wydanie: Czerwiec 2006

Klient jako najważniejsze aktywo przedsiębiorstwa

Andrzej Szablewski
(Strona 3 z 3)
Szacowanie kapitału klienta

Część autorów wywodzi kapitał klientów z kapitału intelektualnego20. Uwzględniają wówczas w szeroko pojętym kapitale klientów: markę, samych klientów, ich lojalność, nazwę przedsiębiorstwa, kanały dystrybucji, współpracę gospodarczą, porozumienia licencyjne, życzliwe kontrakty, porozumienia franchisingu21. Zwolennicy opisowego ujęcia kategorii kapitału klienta wywodzą ją z kategorii kapitału intelektualnego, na który składają się: kapitał organizacyjny, kapitał ludzki i kapitał relacji z klientem.

Przeciwstawiając znaczenie kapitału finansowego kapitałowi intelektualnemu, formułowany jest pogląd, zgodnie z którym: "kapitał finansowy (chociaż konieczny) jest jedynie czynnikiem ułatwiającym rozpoczęcie procesu tworzenia wartości w przedsiębiorstwie (...); im bardziej wartość przedsiębiorstwa wypływa z jego kapitału intelektualnego, w przeciwieństwie do kapitału finansowego, tym bardziej przedsiębiorstwo zbliża się do gospodarki wiedzy"22 . Kapitał klienta, choć pierwotnie ujmowany szeroko jako obejmujący wszystkie relacje z klientami (w tym z konsumentami, dostawcami, partnerami, inwestorami itd.)23 coraz powszechniej traktowany jest jako odrębna i samodzielna kategoria kapitału bezpośrednio związanego z rynkiem i relacjami oraz więziami z klientem24. M. Capiga snując rozważania dotyczące specyfiki kapitału klienta banku, określa go jako "relacje banku z klientami, które prowadzą do wytworzenia wartości dla klienta oraz wartości klienta dla banku"25. Trafnie podkreśla, że kapitału klienta - jako zasobu - nie można nabyć (jak innego zasobu przedsiębiorstwa, np. rzeczowego, ludzkiego), lecz trzeba go pozyskiwać i nim zarządzać.

Ujęcie ilościowe kładzie akcent na definicję kapitału klienta, która umożliwia jego szacowanie, a zarazem odróżnia od pojęcia wartości klienta. Nie ma jeszcze w literaturze powszechnie zaaprobowanej definicji kapitału klienta.

Zwolennicy ujęć opisowych wywodzą je z kategorii relacji z klientem. Wg Kotlera: "Kapitał klienta jest to suma dyskontowanych długookresowych wartości wszystkich klientów firmy". Oznaczałoby to klientów dotychczasowych, lecz nie wyjaśnia przy tym, co oznaczają wartości długookresowe. Z kolei inni wskazują na trzy czynniki zwiększające kapitał klienta: "kapitał wartości klienta, kapitał marki i kapitał relacji". Taki sposób podejścia do kapitału klienta tworzy z jednej strony warunki do zintegrowanego podejścia zarządzania wartością klienta, budowania kapitału marki i kapitału relacji z klientem, z drugiej strony w istocie ogranicza możliwości szacowania kapitału klienta.

Kapitał klienta dotyczy dotychczasowych klientów (jako rezultat efektywności strategii inwestycji marketingowych) oraz potencjalnych klientów i sprzedaży dodatkowej (jako rezultat przeszłych, obecnych i przyszłych strategii marketingowych.

Natomiast wartość klienta stanowi finansową miarę kapitału klienta; jest szacunkiem zysku / przepływów pieniężnych generowanych (z określonym prawdopodobieństwem) przez klientów dotychczasowych, potencjalnych oraz sprzedaż dodatkową.

Blattberg, Getz i Thomas definiują zarządzanie kapitałem klienta jako: "dynamiczny, zintegrowany system marketingowy wykorzystujący techniki wyceny finansowej oraz dane na temat klientów w celu optymalizacji ich pozyskiwania i utrzymywania oraz sprzedawania im dodatkowych produktów, a także maksymalizujący wartość, jaką dla firmy przedstawiają relacje z klientem w całym ich cyklu życia".Definicja ta akcentuje trzy elementy:

A/ zarządzanie kapitałem klienta opiera się na wykorzystaniu systemu marketingowego z technikami finansowymi oraz danymi dotyczącymi klientów;

B/ celem zarządzania jest optymalizacja pozyskiwania klientów, ich utrzymywanie oraz sprzedawanie im dodatkowych produktów; a także

C/ maksymalizacja wartości relacji z klientem w całym okresie jego życia.

Przesuwaniu się punktu ciężkości w koncepcjach i praktyce zarządzania firmami - ku klientowi - niezależnie od sektora, wielkości czy własności sprzyjają: l poszukiwanie najbardziej aktualnych, trwałych i długoterminowych źródeł wartości firmy dla akcjonariuszy oraz jej przewagi konkurencyjnej, l nowe technologie, których zastosowanie umożliwia precyzyjną analizę wartości i rentowności wszystkich klientów.

Oto osiem imperatywów organizacji firmy ukierunkowanej na zarządzanie kapitałem klienta wg Blattberga: Getza i Thomasa:

1. Znać klientów.
2. Mierzyć wartość kapitału każdego klienta.
3. Zarządzać pozyskiwaniem klientów.
4. Zarządzać utrzymywaniem klientów.
5. Zarządzać sprzedażą dodatkową.
6. Równoważyć pozyskiwanie klienta, utrzymywanie go i sprzedaż dodatkową.
7. Zarządzać portfelami klientów.
8. Dostosować kompozycję marketingową do indywidualnego klienta.

Ukierunkowanie zarządzania na klienta zmienia cele i sposób działania marketingu. Oznacza przechodzenie od strategii zarządzania produktami do zarządzania klientami w całym okresie ich życia wraz z podporządkowaniem strategii budowy marki oraz rozwoju produktów ich wpływowi na podnoszenie kapitału klienta. Zwiększa to trafność i rentowność podejmowanych inwestycji marketingowych, zwłaszcza w zakresie pozyskiwania, utrzymywania i sprzedaży dodatkowej, optymalizując zarazem poziom z punktu widzenia dostosowywania go do zmian zachodzących w cyklu życia relacji z klientem.

Wzrasta znaczenie marketingu partnerskiego. Obszar dociekań rachunkowości zarządczej pogłębia organizację pracy firmy i jej strukturę organizacyjną oraz priorytety. Oznacza bowiem przeformułowanie dotychczasowych procesów i procedur działania, alokacji zasobów (intelektualnych, finansowych, czasu), a także mierników i priorytetów w podejmowanych działaniach i inicjatywach.

Optymalne wykorzystanie zasobów, wyższa trafność i precyzja podejmowanych decyzji marketingowych - to wszystko prowadzi do wyższej finansowej rentowności marketingu, a w konsekwencji wzrostu do wartości dla akcjonariuszy.

Dr Andrzej Sablewski jest wykładowcą SGH, od 1999 r. kierownikiem Stduium podyplomowego Zarządzania Wartością Firmy.

1 "Metody wyceny spółki. Perspektywa klienta i inwestora" (red. M. Panfil, A. Szablewski) Poltext, 2006, s. 57-80.

2 Drucker, P.F.: "Myśli przewodnie DRUCKERA", MT Biznes, 2002, s. 40.

3 tamże, s. 46.

4 Lake, N.: "Planowanie strategiczne w firmie", HELION s. 32.

5 tamże, s. 32.

6 Kotler, P.: "Marketing", REBIS Sp. z o.o., 2005, s. 70.

7 Dobiegała-Korona, B.; Doligarski, T.; Korona, B.: "Konkurowanie o klienta e - marketingiem", Difin, 2004, s.16.

8 Walton, S.; Huey, J.: "Sam Walton: Made in America, New York, Doubleday", 1992, s. 183 i 233, za: Collins, J.C.; Porras, J.I.: op. cit., s. 90.

9 zob. Johnson, R.W.: "Try Reality", 1935, za: Collons, J.C.; Porras, J.I.: op. cit., s. 76.

10 zob. Collins, J.C.; Porras, J.I.: op. cit., s. 75.

11 tamże, s. 70.

12 Kotler, P.: "Marketing", REBIS Sp. z o.o., 2005, s. 59-60.

13 Blattber, R.C.; Getz, G.; Thomas, J.S.: "Klient jako kapitał. Budowa cennego majątku relacji z klientem i zarządzania nim", MT Biznes sp. z o.o., 2004, s. 2-25.

14 McGrath, R.G.; MacMillan, I.C.: "Mistrzowie rynku. 40 strategicznych ruchów, które przyniosą szybki wzrost twojej firmie", HELION, 2005, s. 26 i dalsze.

15 tamże, s. 33.

16 Kaplan, R.S.; Norton, D.P.: "STRATEGY MAPS", Harvard Business School Press, Boston, Massachusetts, 2004.

17 Kaplan, R.S.: "(r)Ewolucja Balanced Scorecard: Budowanie organizacji skupionej na strategii" konferencja IIR, 9.02.2005 r.

18 zob. Slywotzky, A.J.; Morrison, D.J.; Andalman, B.: "Strefa zysku", PWE,2000.

19 Kaplan, R.S.: tamże.

20 Gutrie, J.: "The Management, Measurement and the Reporting of Intellectual Capital", w: "Journal of Intellectual Capita", 2000, nr 1, za: Dudycz, T.: "Zarządzanie wartością przedsiębiorstwa", PWE 2005, s. 214.

21 zob. Dudycz, T.: op. cit., s. 214.

22 Bratnicki, M.; Strużyna, J. (red.)": Przedsiębiorczość i kapitał intelektualny", Akademia Ekonomiczna, Katowice 2001, s. 87.

23 Zob. m.in. Ross, J.: "Measuring Your Company's Intellectual Performance", w: "Long Range Planning", 1997.

24 Dobija, D.: "Pomiar i sprawozdawczość kapitału intelektualnego przedsiębiorstwa", Wydawnictwo WSPiZ im. L. Koźmińskiego, 2003, s. 11.

25 Capiga, M.: "Kapitał klienta banku", TWIGGER,2005, s. 24.

powiększ tekst:

Delicious! Gwar! Wykop! Wersja do wydruku Wyślij do znajomego Skomentuj AudioBot - odsłuchaj materiał

Komentarze

Redakcja CEO nie ponosi odpowiedzialności za wypowiedzi Internautów opublikowane na stronach serwisu oraz zastrzega sobie prawo do redagowania, skracania bądź usuwania komentarzy zawierających treści zabronione przez prawo, uznawane za obraźliwie lub naruszające zasady współżycia społecznego. Osoby zamieszczające wypowiedzi naruszające prawo lub prawem chronione dobra osób trzecich mogą ponieść z tego tytułu odpowiedzialność karną lub cywilną.

~Gość

  • ocena: brak oceny
  • IP: 83.21.23.201
  • 20-04-2008, 23:43

Klient wyraża swoją warość produktu poprzez "jakąś" miarę np: cenę produktu i jakość produktu. Należy pokusić się o zbudowanie miary aby wiedzieć jak mierzyć kategorie nowej ekonomii. W przeciwnym wypadku prezentowane będą postulaty , dyrektywy o procesach jak podnosić wartość produktu z punktu widzenia producenta, co może być rozbieżne z wartością postrzeganą przez klienta. Przecież na współczesnym rynku poza nielicznymi przypadkami podaż produktów na rynku jest większa od popytu. Klient ma więc wybór produktu o takiej warości jaka go będzie sadysfakcjonowała.Nauka powinna czynić starania aby pokazać mierniki jak klient mierzy wartość produktu.

Najnowsze | Na ten temat | Najpopularniejsze

Nowe wydanie

Listopad 2009
Zaprenumeruj wydanie: Listopad 2009

Temat numeru

Skutkiem lekceważenia wagi prac badawczo-rozwojowych będzie degradacja naszego kraju na gospodarczej mapie świata. Jeżeli mentalność rządzących się...
więcej
Polska znajduje się wśród najmniej innowacyjnych krajów, choć ostatnio wskaźnik innowacyjności wzrósł do 3%. Specjaliści uważają, że to efekt...
więcej
IDG Poland S.A. © Copyright 2010
International Data Group Poland S.A.
04-204 Warszawa ul. Jordanowska 12
tel.(+4822)321-78-00 fax(+4822)321-78-88